Gorące tematy: Wybory 2020 Ryszard Opara: „AMEN” Dyżury administratorów RSS Kontakt
Uwaga! Wygląda na to, że Twoja przeglądarka nie obsługuje JavaScript. JavaScript jest wymagany do poprawnego działania serwisu!
739 postów 7788 komentarzy

Partia50plus

nikander - Bardziej pragmatyczne niż rewolucyjne myślą wojowanie.

Filary suwerenności naszej

ZACHOWAJ ARTYKUŁ POLEĆ ZNAJOMYM

O państwie, gospodarce i pieniądzach. Ale to już było! - a gdzie o wartościach?

Filary suwerenności naszej

Jest grzechem Polaków, grzechem społeczności nie wojującej nigdy myślą i nie mającej żadnej wiary w siłę myśli i prawdy"Cyprian K. Norwid

Spis treści

Wstęp 1

System państwa – naprawa polityki 1

Ustrój gospodarczy – społeczna gospodarka rynkowa. 2

Nowa architektura finansowa 4

Jeśli starczy nam wyobraźni. 5

Wstęp

Niniejsze opracowanie zawiera najważniejsze obszary, które powinny być ze szczególną starannością przemyślane i zreformowane, gdyż stanowią kościec naszego istnienia jako niepodległego bytu państwowego. Zwykło się przyjmować, że fundamentem państwa są zasady moralne, z których powinna wypływać organizacja. W tym opracowaniu sprawę postawimy odwrotnie, a mianowicie: czy zaproponowane rozwiązania organizatorskie będą sprzyjały kształtowaniu się społeczeństwa przepojonego zasadami wspólnej odpowiedzialności za nasza przyszłość, poszanowania praw jednostki, sprawiedliwości oraz równych szans.

Jeśli niektóre narody wyprzedziły nas w rozwoju cywilizacyjnym, to między innymi dlatego, że na pewnym etapie sięgnęły po rozwiązania niekonwencjonalne. Rozwiązania, które pozwoliły im w bardziej efektywny sposób włączać posiadane zasoby do obrotu gospodarczego i budować dobrobyt obywateli oraz siłę państwa. Jeśli zatem niektóre rozwiązania wydadzą Ci się – Drogi Czytelniku – zbyt rewolucyjne to nie pytaj: a gdzie coś takiego stosują? - tylko zastanów się, czy są one sensowne i jakie mogą być ich dalekosiężne konsekwencje, jak będą przekształcały naszą świadomość, jak będą budowały nasze godne życie.

Mówienie o jakichś filarach państwowości jest pewnym uproszczeniem myślowym. Nie będzie to zestaw odrębnych rozwiązań, gdyż ilość wzajemnych interakcji pomiędzy systemem państwa, ustrojem gospodarczym i architekturą finansową będzie tak mnoga, że scalą się one w jedną zwartą konstrukcję, w której każdy element będzie ważny. Zatem ich wydzielenie należy traktować jako wskazanie głównych obszarów reformatorskich mających swe odbicie w konkretnych zapisach Konstytucji, o fundamentalnym dla naszej państwowości znaczeniu. Wskażemy zatem na te zapisy Konstytucji, które ewidentnie psują nasz system państwa (art. 103, który miesza kompetencje władzy ustawodawczej i wykonawczej), jak i te, które – deklaratywnie - są poprawne, jednak nie mają żadnego odzwierciedlenia w realiach gospodarczych (art. 20, który deklaruje „społeczną gospodarkę rynkową”, oraz Art. 227, który reguluje sprawy emisji pieniądza)

Zachęcamy, do stawiania spraw gospodarczych przed wszystkimi innymi. Na służbę zdrowia, oświatę, obronność, naukę, kulturę itd.. trzeba, po prostu, zarobić. Trzeba dysponować realną gospodarką, na którą składa się narodowy kapitał, własna technologia i management. Jednak wszystko to będziemy mieli, jeśli nasz system państwa zagwarantuje nam wyłanianie do władzy ustawodawczej i wykonawczej spójne programowo i kadrowo ekipy zdolne wyłonić skuteczną władzę. Gdy demokratyczny akt wyborczy będzie zdolny budować autorytet władzy.

Pozwalamy sobie przedstawić Państwu kilka propozycji, które – jak sądzimy – warte są przemyślenia.

 

System państwa – naprawa polityki

 

  • Czy chcesz, aby naszym krajem rządziły naprędce klecone watahy wyborcze kompletnych dyletantów z chorobliwymi ambicjami?.

  • Czy chcesz, aby proces wyłaniania rządu przypominał łapankę na ministrów, którzy pojawiają się nie wiadomo skąd, i nie wiadomo co reprezentują?

  • Czy chcesz, aby po wyborach państwo było przez dwa lata praktycznie bez nadzoru, gdyż ministrowie intensywnie uczą się swojej roli – zwykle na błędach?

  • Czy chcesz, takiego przenikania się władzy ustawodawczej i wykonawczej, że praktycznie nie wiadomo, gdzie jest tworzone prawo i kto za co odpowiada?

  • Czy godzisz się na to, że partie polityczne przestają artykułować interesy społeczne a rolę tę przejmują działający na zapleczu rządu lobbyści.

  • Czy chcesz, aby nieudolna i skorumpowana władza „nie miała z kim przegrać” tylko dlatego, że nie stać nas na sfinansowanie przygotowania rozsądnej alternatywy kadrowej?

  • Czy dalej uważasz, że ograniczenie demokratycznych praw, do wrzucenia karty wyborczej raz na cztery lata zapewnia Ci właściwy wpływ na rzeczywistość?

Zapewne nie.

Jeśli tak się dzieje, to dlatego, że zapisy konstytucyjne nie wymusiły budowy partii politycznych pojmowanych jako „wyspecjalizowanych firm do rządzenia”, pomiędzy którymi powinna istnieć silna konkurencja programowa i kadrowa. Kardynalnym błędem konstytucyjnym jest Art. 103. p1 Konstytucji, który mówi:

...Mandatu posła nie można łączyć z funkcją Prezesa Narodowego Banku Polskiego, Prezesa Najwyższej Izby Kontroli, Rzecznika Praw Obywatelskich, Rzecznika Praw Dziecka i ich zastępców, członka Rady Polityki Pieniężnej, członka Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, ambasadora oraz z zatrudnieniem w Kancelarii Sejmu, Kancelarii Senatu, Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej lub z zatrudnieniem w administracji rządowej.Zakaz ten nie dotyczy członków Rady Ministrów i sekretarzy stanu w administracji rządowej...”

Zapis ten, dopuszczając możliwość jednoczesnego pełnienia przez posła funkcji ministerialnych: z jednej strony narusza kardynalna zasadę trójpodziału władzy, z drugiej zwalnia partie polityczne z korzystania z zaplecza naukowego i eksperckiego podczas budowy programów i prezentowania ich wyborcom. W Polsce praktycznie nie działają think tanki (zbiorniki myśli) dla potrzeb partyjnych programów wyborczych. Wyborca nie ma żadnej wiedzy na temat partyjnych programów, ich społecznego poparcia oraz determinacji reformatorskiej.

Zatem pierwszym postulatem w zakresie naprawy systemu państwa (naprawy polityki) jest usunięcie z Art. 103 p.1 Konstytucji zapisu „...Zakaz ten nie dotyczy członków Rady Ministrów i sekretarzy stanu w administracji rządowej...”.Zmusiłoby to partie polityczne do kompletowania ekip kadrowych oddzielnie do władzy ustawodawczej i wykonawczej i prezentowania tych ekip podczas kampanii wyborczych. Wyborcy mogliby uzyskać pełniejszy obraz ich kompetencji oraz spójności programowej.

Następne działania w zakresie naprawy polityki, a nie mające swych odniesień do konstytucji są następujące:

  1. Praktyczne upowszechnienie biernego prawa wyborczego. Literalnie, każdy obywatel spełniający kryteria formalne ma bierne prawo wyborcze. Jednak w praktyce ograniczone jest ono możliwościami finansowymi. Postuluje się zatem, zamianę subwencji budżetowej na działalność statutową partii politycznych (która zabetonowuje scenę polityczną) subwencją obywatelską, która w swych rozwiązaniach zbliżona byłaby do finansowania instytucji pożytku społecznego odpisem od podatku PIT. Różnica polegałaby jedynie w zamianie odpisu procentowego na kwotowy, tak aby uniknąć oligarchizacji życia politycznego (uzależniania od ludzi bogatych). Wyborca otrzymałby prawo wyboru finansowania partii rządzącej, bo dobrze rządzi, lub opozycji, bo dobrze spełnia funkcję partii opozycyjnej, bądź jakiejś partii niszowej, bo ma dobre pomysły i niech rośnie.

  2. Rozwiązanie takie ma jeszcze tę ważną zaletę, że koryguje zachowania ekip rządzących w trakcie trwania kadencji. Obecnie nie ma żadnego skutecznego mechanizmu dyscyplinowania tych ekip i władza popada w marazm zadowalając się analiza słupków sondażowych.

  3. Praktyczne wyeliminowanie ustaw z przedłożenia rządowego poza – rzecz oczywista – budżetem, do przygotowania którego rząd jest predysponowany. Pozostawienie możliwości przedkładania ustaw przez rząd doprowadza do uwiądu partii jako organów artykulacji interesu społecznego i zastąpienie go systemem lobbystycznym. Obecnie nie wiadomo gdzie, w której podwarszawskiej willi znajduje się realne centrum władzy. Tolerowanie takiego stanu rzeczy jest niedopuszczalne.

  4. Wyrażamy zdecydowany sprzeciw wobec koncepcji jednomandatowych okręgów wyborczych do Sejmu. Groziłoby to przekształceniem go w zbiorowisko bezwolnych celebrytów zupełnie bezradnych wobec działań lobbingowych.

Poprawa systemu państwa (naprawa polityki) musi być dokonana, aby otworzyć jakikolwiek postęp w reformowaniu innych dziedzin naszego życia, a zwłaszcza żywiącej nas gospodarki. Tylko my możemy przypomnieć posłom i ministrom, że płacimy im za dobrą pracę i takiej dobrej pracy oczekujemy. Nie pozwólmy im chować się za konstytucyjnymi przepisami.

 

Ustrój gospodarczy – społeczna gospodarka rynkowa.

 

    Art. 20 naszej Konstytucji podaje:


    „...Społeczna gospodarka rynkowa oparta na wolności działalności gospodarczej, własności prywatnej oraz solidarności, dialogu i współpracy partnerów społecznych stanowi podstawę ustroju gospodarczego Rzeczypospolitej Polskiej...”


    Jednak:

  • Czy można podać jakieś atrybuty przemawiające za tym, że użycie sformułowania „społeczna gospodarka rynkowa” nie jest retorycznym nadużyciem?

  • Ile argumentów można przytoczyć za „rynkowością” naszej gospodarki a ile przeciw?

  • Co oznacza ten tajemniczy przymiotnik „społeczna”.

  • Czy ktoś to rozumie?

  • A może to jest rozwinięty socjal?

     

Bez uporządkowania pojęć, ciągle będziemy tkwić w jałowych dyskusjach miedzy jakimś „socjalizmem” a jakimś „kapitalizmem”.

Społeczna gospodarka rynkowa, często nazywana ordoliberalizmem, pochodzi z praktyki gospodarczej „kapitalizmu nadreńskiego”. Najprościej: jest to gospodarka liberalna w ramach społecznie zaakceptowanych reguł. Regułą nadrzędną jest prawo gospodarcze, które zmusza ośrodki kształtowania interesów (właścicieli kapitału, myśl przedsiębiorczą i pracę) do poszukiwania alternatyw decyzyjnych możliwych do zaakceptowania przez wszystkie strony. Przykładem takiego prawa jest niemiecka ustawa Mitbestimmungsgesetz z 1976 roku, która określa ramy ustrojowe spółki właścicielsko-pracowniczej. Przeświadczenie, że może istnieć społeczna gospodarka rynkowa, w której przedsiębiorstwa będą działały w gorsecie prawnym Kodeksu Spółek jest głębokim nieporozumieniem.

W społecznej gospodarce rynkowej państwo dba o przedsiębiorców, którzy w jego imieniu organizują pracę na jego terytorium. Dba także o to, aby nie dochodziło do sporów przemysłowych ten proces pracy dezoganizujących. Zatem, w przedsiębiorstwach tych pojawiają się nieznane nam elementy partycypacji politycznej (rada nadzorcza typu „Montan” z ławą pracobiorców) i ekonomicznej (udział pracowników w przyroście aktywów firm). W wielu przypadkach państwo odchodzi od określania płacy minimalnej na rzecz określania dysproporcji płac pomiędzy pracodawcami i pracobiorcami (zwłaszcza w nordyckim modelu kapitalizmu).

Wielu polskich publicystów utożsamia społeczną gospodarkę rynkową z niemieckim „socjalem” i epatuje nas demoralizującym wpływem tego rozwiązania na społeczeństwo. Nic bardziej mylnego i cynicznego. Ten rodzaj gospodarki, dla której często używa się określenia „demokracja przemysłowa” zmierza do dokonywania redystrybucji dochodu w miejscach jego powstawania, czyli w przedsiębiorstwie, tak, aby wtórna redystrybucja prowadzona przez państwo była wykorzystywana w stopniu jak najmniejszym.

Stworzenie prawa gospodarczego konstytuującego spółkę właścicielsko-pracowniczą będzie podstawowym postulatem dla związków gospodarczych o integracji kapitałowej (spółek). Jeśli akt nadrzędny, czyli konstytucja, określa naszą gospodarkę jako „społeczną gospodarkę rynkową”, to akty niższego rzędu muszą taki typ przedsiębiorstwa dopuścić do prawnego funkcjonowania. Tego brak!

W ostatnim czasie, obok firm o integracji kapitałowej, pojawiły się w obszarze gospodarki zachodniej, związki gospodarcze o integracji produktowej często zwane „klastrami produktowymi”. Jest to próba zaadaptowania na naszym gruncie doświadczeń konglomeratów dalekowschodnich jakimi są japońskie keiretsu, koreańskie czebole, czy pochodzące z chińskiego obszaru językowego CFB-esy (China Family Busineses). Ich mobilność i elastyczność rynkowa stanowi o sile wschodzących nowych gospodarek.

Istotą integracji produktowej jest „przeniesienie momentu sprzedaży kosztów wszystkich kooperantów na moment sprzedaży produktu końcowego”. Zmusza to wszystkich do totalnej walki o jakość i atrakcyjność rynkową produktów. Firmy są „zintegrowane” gdyż z taką samą troską oczekują na werdykt rynku wydany na wspólny produkt jak wytwórca końcowy. Jednak to oczekiwanie związane jest z rozłożeniem ryzyka, więc taka organizacji sprzyja do jego podejmowania co dodatkowo wzmacnia jej mobilność. Taka organizacja eliminuje rynki pośrednie przez co jest bardziej odporna na niszczące oddziaływania instytucji finansowych i byłaby szczególnie przydatna do integracji podmiotów działających w branży rolno-spożywczej. Zostało to także zauważone i docenione w Polsce. W 2004-tym roku, grupa inicjatywna z Podkarpacia złożyła projekt ustawy o grupach przedsiębiorstw rodzinnych, który miał usunąć problemy prawne i fiskalne tworzenia klastrów w Polsce (nr druku sejmowego 204 ubiegłej kadencji sejmu). Wznowienie prac nad projektem byłoby drugim zadaniem w zakresie poszerzenia naszego prawa gospodarczego o atrakcyjne formy organizacyjne zwłaszcza dla sektora małych i średnich przedsiębiorstw.

Bez nowoczesnych struktur organizacyjnych, nasza gospodarka nigdy nie stanie się gospodarką innowacyjną, choćbyśmy za duże unijne pieniądze chcieli zaklinać rzeczywistość. Innowacje potrzebują dobrego klimatu. Taki klimat mogą zapewnić im jedynie spółki właścicielsko-pracownicze i klastry produktowe. Stosowne akty prawne trzeba napisać i uchwalić. Na szczęście tu nie trzeba zmieniać konstytucji a jedynie napełnić ją treścią.

 

Nowa architektura finansowa

 

Straszą długiem publicznym. Czy coś z tego rozumiesz? Jaki długi może mieć społeczeństwo, które zwiększyło PKB z 337 mld zł w 1995 do 1 450 mld zł w 2010 roku? Na zdrowy rozum powinniśmy stać się cztery razy bogatsi! Skąd zatem ten dług i u kogo?. Tego „super przekrętu” nie można zrozumieć bez znajomości zasad współczesnej emisji pieniądza. Na to, że jest coś takiego jak „emisja pieniądza” wskazuje Art. 227. Konstytucji mówiący:

    1. Centralnym bankiem państwa jest Narodowy Bank Polski. Przysługuje mu wyłączne prawo emisji pieniądza oraz ustalania i realizowania polityki pieniężnej. Narodowy Bank Polski odpowiada za wartość polskiego pieniądza.

Prześledźmy tę „emisję” na założeniach budżetowych na rok 2012, przyjmując maksymalne uproszczenia, aby precyzja liczb nie zaciemniła istoty rzeczy. Mamy:

  • PKB w 2012 roku przekroczy poziom 1 5 biliona złotych

  • przyrost PKB wyniesie 4 %

  • inflacja na koniec 2012 rok wyniesie 2,8 % co dałoby średnią dla okresu 1,4%

Wynika z tego, że potrzeby emisji pieniądza na pokrycie wzrostu PKB i inflacji wyniosą:

  • 60 mld zł na zrównoważenie przyrostu PKB

  • 21 mld na „sfinansowanie” inflacji

razem 81 mld zł. Gdyby tego nie zrobić, to cały przyrost PKB pozostałby w magazynach, bo zabrakłoby „środka wymiany” Czym by to skutkowało możemy sobie tylko wyobrazić. Chyba, że ratowalibyśmy się wymianą towar za towar, ale to raczej żart.

Pieniądze umożliwiające proces wymiany dóbr zostaną „wstrzyknięte” do gospodarki poprzez system bankowy. I tu zaczyna się genialny szwindel. NBP bezpardonowo przywłaszcza sobie wysiłek całej gospodarki i postanawia na tej zwiększonej porcji ludzkiego potu zarobić dzieląc się łupem z bankami komercyjnymi. Od strony rachunkowej szwindel wygląda następująco:

  • NBP „pożycza” bankom komercyjnym po stopie redyskontowej (pierwotna emisja pieniądza) na czym zarabia około 3,2 mld zł. Co to znaczy „pożycza”? - ma te pieniądza? - NIE!!!. Tworzy zapis na koncie. Cały wysiłek to wklepanie kilku cyfr do komputera. Manna spadła z nieba...

  • Banki komercyjne udzielają pożyczek ludności i przedsiębiorcom (wtórna emisja pieniądza) i mogą zarobić czterokrotną stopę lombardową co daje 14,5 mld zł.

W ten sposób cały przyrost PKB stał się dla obywateli o 17,7 mld droższy, a dług, który musi się odłożyć w długu publicznym wzrośnie o kolejne 81 mld zł.

Rozumiesz teraz dlaczego jesteś biedny a zegar długu publicznego niebezpiecznie tyka? Jest to sztuczny dług, którego źródłem jest fiducjarna emisja pieniądza (emisja na poczet długu).

Czy istnieje jakieś inne rozwiązanie? Tak, i zostało ono nazwane przez ministra skarbu z lat 1925-1926 Jerzego Zdziechowskiego jako „monetaryzacja parytetu gospodarczego”. Państwo, po policzeniu przyrostu PKB powinno „wstrzyknąć” tę precyzyjnie obliczoną dawkę pieniądza nie poprzez system bankowy a bezpośrednio do społeczeństwa. I tu proszę się nie śmiać, tylko wytężyć wyobraźnie. Z braku innego sposobu można by, po prostu, rozsypać te banknoty z samolotu, przez co cała nadwyżka PKB (i tylko nadwyżka więc bez obaw o pobudzenie hiperinflacji) zostałaby wykupiona oszczędzając klientom 17,7 mld zł, a dług nie wzrósłby o kolejne 81 mld zł!!!! Jeśli te argumenty do ciebie nie przemawiają, to jeszcze nie uzmysłowiłeś sobie skali szwindlu jaki dokonywany jest w obecnej architekturze finansowej na Polakach.

Bez obawy. Banki dalej będą działały: przyjmowały wkłady , udzielały kredytów i pośredniczyły w operacjach bankowych. Jednak zabrany im będzie „przywilej wtórnej emisji pieniądza”.

Jednak oprócz teoretycznie możliwych sposobów przekazywania społeczeństwu pieniędzy wynikających z potrzeb emisyjnych wywołanych przyrostem PKB i inflacją, istnieją sposoby daleko bardziej racjonalne: wyemitowany pieniądz powinien być przekazany społeczeństwu nie za pośrednictwem systemu bankowego a systemu emerytalnego.Sposób ten spełnia zarówno postulat powszechności jak i trudno mu zarzucić, aby działał demoralizująco na młodych i silnych.

Przy projektowaniu takiego „dodatku seniora” należy wziąć pod uwagę, że wielkość emisji będzie ulegała dużym wahaniom uzależnionym od szeregu czynników (wzrost PKB, stopa inflacji itd) zatem nie może mieć charakteru świadczenia stałego.

Zatem podstawowym postulatem w zakresie naprawy finansów państwa będzie zmiana sposobu „wstrzykiwania” emisji pieniądza do gospodarki: nie poprzez system bankowy a poprzez system emerytalny.

Nieodłącznym elementem finansów państwa jest system emerytalny. Uważamy że oparcie jego o dwa filary: repartycyjny i kapitałowy jest dobrym rozwiązaniem z następującymi zastrzeżeniami:

  • Wydaje się nieporozumieniem utrzymywanie filaru kapitałowego za pośrednictwem OFE i giełdy dla pracowników sfery budżetowej. Zatem alternatywa ZUS czy OFE jest rozwiązaniem mało przekonywującym. Rolę utrzymywania realnej wartości nabywczej emerytur dla tej grupy pracowniczej powinien przejąć budżet państwa lub pozostawić to samym pracownikom.

  • Dla pracowników pracujący w sferze produkcji i usług, filar kapitałowy powinien odgrywać zdecydowanie większą rolę. Jednak pośrednictwo OFE i giełdy jest to zdecydowaną przeszkodą do osiągnięcia „partnerskiego modelu stosunków przemysłowych” w miejscu pracy. Pracownicy powinni mieć możliwość lokowania swych zarachowanych (i będących formalnie własnością ZUS) funduszy emerytalnych w przedsiębiorstwach w których pracują. Aspekt utożsamiania się pracownika z przedsiębiorstwem ma tu kapitalne znaczenie. Rozwiązanie takie byłoby możliwe jedynie w przedsiębiorstwach zorganizowanych na zasadach spółek właścicielsko-pracowniczych (powstaje nowa forma kapitału, więc musi powstać organ do zarządzania nim), o których była mowa w poprzednim rozdziale, po spełnieniu pewnych norm ostrożnościowych i na zadzie przywileju. W spełnieniu tych „norm ostrożnościowych” pomocne byłyby związki gospodarcze o integracji produktowej (klastry).

  • Powinna istnieć możliwość przechodzenia z systemów – nazwijmy je - „budżetowych” do „produkcyjnych” i odwrotnie.

Zmiana architektury finansowej jest w chwili obecnej – bodajże – najważniejszym tematem do przyswojenia. Prostota rozwiązania może szokować. Sądzimy jednak, że kampania wyborcze jest najlepszym i jedynym czasem, w którym takie nowatorskie podejście powinno ujrzeć światło dzienne.

Jeśli starczy nam wyobraźni.

Gdy zadasz sobie trud refleksji nad tym, w jaki sposób funkcjonują organa państwa i odkryjesz, że żyjemy w demokracji fasadowej, jeśli na ten stan rzeczy mocno się zdenerwujesz. Jeśli zrozumiesz, że nasze prawo gospodarcze wcisnęło nas w gorset konfliktowego modelu stosunków przemysłowych i pracodawcy nie mogą być lepsi nawet gdyby mocno tego chcieli, jeśli zrozumiesz ile tracimy indywidualnie i jako społeczeństwo tylko dlatego, że państwo oddało międzynarodowym bankom intratny biznes emisji pieniądza możesz pomóc sobie, rodzinie i krajowi. To Ty możesz:

  • Przepędzić celebrytów i neurotyków z życia społecznego. Domagaj się prawa, które sprawi, że TWOJE podatki pójdą na finansowanie partii, co do której masz zaufanie. Ty i tylko ty możesz sprawić, że nieudacznicy, figuranci i karierowicze mogą „umrzeć z głodu przy kasie”. Domagaj się rozwiązań, które sprawią, że partie opozycyjne będą miały możliwość tworzenia rezerwy kadrowej dla administracji wszystkich szczebli z Twoich podatków. Ty swoim odpisem z PIT przywołasz ich do porządku.

  • Możesz sprawić, że będziemy żyli w gospodarce innowacyjnej a nie wśród szrotów, szmateksów, montowni i hipermarketów. Tylko ty możesz sprawić, że polskie przedsiębiorstwa będą szybciej gromadziły kapitał, technologię i kwalifikowane kadry. Musisz tylko zrozumieć, że wzorem dla współczesnego przedsiębiorstwa nie jest rzymskie latyfundium. Z niewolnika nie ma pracownika, zatem musisz zrozumieć doniosłość „demokracji przemysłowej” dla konkurencyjności gospodarki. Domagaj się wypełnienia treścią konstytucyjnego zapisu o „społecznej gospodarce rynkowej”. Już najwyższy czas, aby Kodeks Spółek uzupełnić o nowy rozdział pt. „Spółka właścicielsko-pracownicza” i usunąć przeszkody prawne organizowania się małych przedsiębiorców w klastry produktowe.

  • Możesz przerwać proceder ograbiania naszego społeczeństwa przez system bankowy. Musisz jednak zrozumieć, że pieniądze są – przede wszystkim – środkiem umożliwiającym wymianę. Że muszą być „wyemitowane”, i że są własnością społeczeństwa, które dokonało zwiększenia produkcji dóbr i usług. Nie zazdrość emerytom, że postulujemy zmienić sposób „wstrzykiwania” tych wyemitowanych pieniędzy do gospodarki poprzez system emerytalny. Szansę na ten „dodatek seniora”, który mógłby wynosić kilkaset zł miesięcznie, mamy wszyscy. Emeryci wydając pieniądze stworzą dodatkowy popyt i może dzięki temu Ty i Twoje dzieci zdobędziecie pracę a do waszych domów powróci spokój i nadzieja.

Opracował: Nikander Kwiecień 2011

 

 

Póżniej powstała lista postulatów.

 

 

NAPRAWA SPOSOBU UPRAWIANIA POLITYKI

 

*1*. Doprowadzenie do faktycznego rozdziału władzy wykonawczej, ustawodawczej i sądowniczej poprzez wyeliminowanie możliwości pełnienia przez posłów wszelkich funkcji ministrów i podsekretarzy stanu w administracji rządowej. Zmiana art. 103 konstytucji RP. Cele:

- Zmuszenie partii politycznych do artykulacji interesów społecznych w programach wyborczych i wyeliminowanie raka lobbingu z polskiego życia politycznego,

- Zmuszenie partii politycznych do tworzenia (szkolenia) rezerw kadrowych dla władzy wykonawczej.

*2*. Zastąpienie subwencji budżetowej na działalność partii politycznych subwencją obywatelską tworzoną zkwotowych odpisów w deklaracji PIT (na podobieństwo finansowania organizacji pożytku publicznego). Dotyczyłoby partii o „potencjale parlamentarnym”. Cele:

- Realne upowszechnienie biernego prawa wyborczego poprzez obniżenie progu inicjatywy politycznej dla nowych partii mających „potencjał parlamentarny”.

- Wprowadzenie realnej kontroli nad działalnością partii politycznych w trakcie trwania kadencji władz.

 

NOWA ARCHITEKTUURA FINANSOWA.
 

*3*. Przywrócenie państwu korzyści z emisji pieniądza poprzez zastąpienie emisji fiducjarnej (na poczet długu bankowego) emisją rzeczywistą dla poprawienia procesu wymiany dóbr przy wzroście PKB. Cele:

- Wyeliminowanie obciążeń społeczeństwa renta emisyjną banków. Zwiększenie popytu na produkowane dobra.

- Udrożnienie procesów wymiany dóbr.

- Eliminacja sztucznego zadłużenia budżetu i obywateli.

*4*. Wyeliminowania możliwości wtórnej emisji pieniądza przez banki komercyjne. Doprowadzenie do konieczności pełnego pokrycia pożyczek wkładami. Cel:

- Zapewnienie realnej wartości waluty.

 

*5*. Skierowanie kwot emisji pieniądza do budżetu (głównie do stabilizacji systemu emerytalnego - „dodatek seniora”). Cel:

- Stabilizacja systemu emerytalnego.

- Realne wsparcie rodzin

 

ZDYNAMIZOWANIE GOSPODARKI

 

*6*. Poszerzenie prawnych możliwości tworzenia przedsiębiorstw o spółkę „właścicielsko – pracowniczą” z kapitałem właścicielskim i własnością pracowniczą. Podobieństwo: niemieckie Montan-Mitbestimmung. Cele:

- Stworzenie możliwości kształtowania się partnerskiego modelu stosunków przemysłowych w procesie pracy.

- Otwarcie możliwości przejmowania przez przedsiębiorstwa funkcji ubezpieczyciela w obszarze „filaru kapitałowego”.

*7*. Wprowadzenie zmian w systemie emerytalnym umożliwiających spółkom właścicielsko - pracowniczym i ich związkom (klastrom, konglomeratom) włączania zarachowanych funduszy filaru kapitałowego do obrotu gospodarczego we własnych przedsiębiorstwach bezpośrednio – z pominięciem OFE i giełdy. Cele:

- Stworzenie możliwości szybkiego dokapitalizowania rodzimych przedsiębiorców sektora MiŚP funduszami emerytalnymi. Dotychczas z tej możliwości mogły korzystać jedynie spółki giełdowe!!!.

- Pozyskanie przez przedsiębiorców lojalnych pracowników skłonnych bardziej angażować się w poprawę kondycji ekonomicznej swych firm.

- Korzystna zmiana wizerunku przedsiębiorcy oraz celów działania firm (gospodarka obywatelska).

 

*8*. Stworzenie prawnych możliwości „produktowej” integracji przedsiębiorców w oparciu o koncepcję „przesunięcia momentu sprzedaży kosztów wszystkich kooperantów na moment sprzedaży produktu końcowego” (na podobieństwo japońskich keiretsu pionowych, koreańskich czeboli). Cele:

- Rozwój klastrów produktowych dających możliwość małym i średnim przedsiębiorcom działania w „dużej skali” w oparciu o siłę klastra przy zachowaniu wszelkich prerogatyw właściciela i zarządcy.

- Prawne udostępnienie formy organizacyjnej, szczególnie przydatnej do gospodarczej aktywizacji obszarów wiejskich.

*9*. Zamiana sposobu ingerencji państwa w politykę płacową sfery produkcyjnej: zaprzestanie ustalania płacy minimalnej i zastąpienie ją określaniem dysproporcji zarobków pomiędzy pracobiorcami i pracodawcami. Cele:

- Wyeliminowanie podstawowych powodów dezintegracji społecznej.

- Wyeliminowanie poważnych powodów chorób pracy: alienacji, frustracji, regresji, agresji.


 

Był też harmonogram działań.

 

  1. Rozpędzamy gospodarkę, aby odciążyć budżet od presji na tworzenie nowych miejsc pracy i rozbuchany socjal. Potrzebne są nam twarde (nie do skonsumowania) pieniądze inwestycyjne oraz pobudzenie popytu wewnętrznego. Najważniejsze działania:

    1. Bierzemy się za ustawy emerytalne i poprawiamy kapitałowy filar ubezpieczeń społecznych tak, aby zarachowane składki na drugi filar mogły trafiać do firm lub związków firm bezpośrednio tzn. bez pośrednictwa OFE i giełdy. Dla sfery produkcji dóbr i usług jest to możliwe. Ustawa powinna określać warunki formalne, na których przedsiębiorstwa mogłyby wprowadzać do obrotu zarachowane składki będące formalnie własnością ZUS. Podstawowym warunkiem powinno być posiadanie przez firmę „planu własności pracowniczej”. Nie mamy jeszcze możliwości zakładania takich firm więc ustawa musiałaby poczekać na dalsze uregulowania

    2. Dopisujemy nowy rozdział do Kodeksu Spółek: „Spółka właścicielsko- pracownicza”. Spółka taka powinna przejąć dobre cechy spółki kapitałowej (twardy zarząd) oraz spółki pracowniczej (dywersyfikacja kapitału). Kapitał firmy musiałby być podzielony na kapitał statutowy (właścicielski) oraz kapitał pracowniczy. Do obsługi tak zorganizowanego kapitału powinny być dostosowane organa nim zarządzające. Mówiąc językiem kostycznym: przechodzimy z konfliktowego do partnerskiego modelu stosunków przemysłowych.

 

Efekt: polskie przedsiębiorstwa w krótkim czasie mogłyby być dokapitalizowane kwotą około 200 mld zł pieniędzy „twardych”. Spokój społeczny zostaje zachowany i następuje bum inwestycyjny. Gospodarka generuje mocny impuls w zakresie obniżki bezrobocia.

 

  1. Pobudzamy popyt wewnętrzny.

    1. Likwidujemy możliwość fiducjarnej emisji pieniądza. Kwoty wynikłe ze wzrostu PKB oraz wzrostu inflacji „wstrzykujemy” do gospodarki nie poprzez system bankowy a poprzez system ubezpieczeń społecznych. Osobiście optuje za rozwiązaniem w postaci „dodatku seniora” czyli zmiennej miesięcznej kwoty dodatku do emerytury. Dyskutowanych jest w tej kwestii kilka alternatywnych rozwiązań też możliwych do przyjęcia.

    2. Zmuszamy banki do wykupu kwot pożyczek pod zastaw weksli lub ich zwrotu. Z kwot tych spłacamy zadłużenia.

    3. Negocjujemy z USA zasady naszej przyjaźni. Albo chwycą za mordę swoich Golden Sachsów i te przestaną grać przeciwko naszej walucie, albo idziemy w niewolę do Ruskich pod parasol ich SS-20.

Efekt: następuje znaczny wzrost popytu wewnętrznego poprzez obniżenie renty emisyjnej banków. Dla społeczeństwa oznaczałoby to oszczędność około 30 mld zł rocznie i skierowanie tych kwot na dodatkową konsumpcje. Występuje drugi impuls na obniżkę bezrobocia. Sprowadzamy bezrobocie do rozmiaru pozwalających znacznie ciąć wydatki socjalne.

 

  1. Dokonujemy cięć wydatków socjalnych oraz biurokrację.

    Dokonujemy to jednak w warunkach niskiego bezrobocia i przez to unikamy groźby wybuchu społecznego. Zakasujemy rękawy i realizujemy dalsze punkty programu, który już zaczęliśmy dyskutować tu

 

I wsio... Mówicie, że mało, że nieprezyzyjne, że zbyt proste, że demagogiczne, że nie oparte na wartościach. Poprzeczka jest ustawiona. Zapraszam do skoków wyżej.

 

 

KOMENTARZE

  • A ja myślałem, że jestem wariatem :)
    "W ten sposób cały przyrost PKB ..." Tutaj muszę zakończyć czytanie, do art wrócę.

    Myślałem, że jestem wariatem dlatego, że nie mogłem zrozumieć dlaczego wszystko musi być na kredyt a nie za gotówkę :) Dlaczego normalny człowiek nie może zarobić po prostu na samochód czy telewizor... no chyba to jednak nie wina reklamującego kredyty /miedzy innymi/ Banderasa.
    Jednak nie myliłem się. To jest sposób nie pomnażania dóbr, komfortu czy bezpieczeństwa obywatela, to jest sposób pomnażania dóbr, bogactwa i bezpieczeństwa właściciela banku. To może skorzystajmy z niekonwencjonalnej metody i ... wyślijmy wszystkie banki na urlop, bezpłatny... I jeszcze jedno, już to pisałem, ja nawet nie muszę rozumieć dlaczego nie mam żadnego długu oprócz tego ewentualnie, który zaciągnąłem sam :) Ja tych "ich" umów nie podpisywałem i reszta mnie nie obchodzi / podstawa? art 5 KC: Nie można czynić ze swego prawa użytku, który by był sprzeczny ze społecznogospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub z zasadami współżycia społecznego. Takie działanie lub zaniechanie uprawnionego nie jest uważane za wykonywanie prawa i nie korzysta z ochrony.// nie mówiąc o tym, że umowa podpisana z pominięciem zasad należytej staranności przy jednoczesnym wprowadzaniu w błąd jest po prostu nie ważna... dalej jest pewnie długa lista art. określających możliwości odszkodowawcze za takie nieuprawnione działanie na szkodę. / :)

    Pozdrawiam
  • @Anderson
    Jeszcze rok temu jak zacząłem pisać o tym "największym szwindlu" dzisiejszych czasów jakoś nikt mnie nie rozumiał. Teraz wiedza jest większa między innymi dlatego że wsparł mnie Tomasz Urbaś. Zatem ten cały zegar długu publicznego Balcerowicza można wziąć i kant d... roztrzaskać.
    Za to, że społeczeństwo nie jest informowane o zasadach działania tej "technologii oszustwa" Balcerowicz powinien być wbity na pal.

    Pozdrawiam
  • @nikander
    A słusznie!- słusznie bo to że coś można o kant d... roztrzaskać nie oznacza automatycznego zwolnienia z odpowiedzialności za czyn i tego nasi rządzący jeszcze nie zdołali pojąć! Być może wychodzą z czysto materialistycznego punktu wyjścia i nie dotyczy ich lęk pzred wieczną kaźnią i mękami piekielnymi... Też mówiłem wiele rzeczy i wydaje mi się, że nikt nie rozumiał, nie podzielał. Niestety proces mądrzenia jest przełożony na pokolenia o czym pewne grupy doskonale wiedzą i dlatego, być może, systemowi nic nie grozi, najwyżej się zdegraduje ministra, skończy się kadencja i po sprawie :) A któż obawiałby się emeryturki lub posadki ambasadora w Pernambuco? No w najgorszym już wypadku robi się wojnę, która z zasady przynosi ogromne korzyści. Ot i tak to trwa, zaryzykuję, od czasów faraonów. Żadnej zmiany na lepsze :)

    Pozdrawiam
  • @Anderson
    Podstawa? art 5 KC: Nie można czynić ze swego prawa użytku, który by był sprzeczny ze społecznego- gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub z zasadami współżycia społecznego. A co się dzieje na żywo? Samo chciejstwo nawet milionów Polaków, bez narzędzi nigdy nie da wyniku.
  • @goodness
    Moja droga Pani/Panie, a mało to narzędzi chociażby w sklepach ogrodniczych? Pani/Pan wejdzie, zakupi lub złupi i wyjdzie jako transformer lub robokop/terminator! ;)
    Na wszelki wypadek się zabezpieczę krótkim oficjalnym oświadczeniem:
    Nie nawołuję do rozruchów lub kradzieży kosiarek spalinowych. Powołuję się na literaturę, niezakazaną, a to, na postać fikcyjną Jakuba Wędrowycza, który doskonale umiał sobie poradzić z każdym wrogiem nawet z siłą nieczystą, lub może przede wszystkim z siłą nieczystą, dzięki zastosowaniu zwykłej logiki i kijka osinowego ;) Oczywiście wszelkie działanie nawet w samoobronie może zostać zakwestionowane przez byle pracownika administracji / nie wolno nam o tym zapominać/, który z racji wykonywania urzędu jest przecież "w prawie" i na stanowisku po to by z góry kwestionować poczynania obywateli, by utrzymywać porządek, z czego wracając do domu spowiada się żonie w kapciach i jest dumny i ma nadzieję, że dożywotnio będzie piastował urząd co się niestety najczęściej zdarza... /rozpisałem się niepotrzebnie, żona w kapciach, urzędnik zresztą też/

    Tak , jeszcze mamy art.5 / bo być może będzie i tak, że i tego nie będziemy mieli, i za przeproszeniem co? jak te ... będziemy dalej czekać na demokrację?/ art. 5- to jeden podstawowych art. określający funkcjonowanie prawa, ale co ja się będę wymądrzał, tutaj są prawnicy /ja nie jestem/ nawet w zarządzie... więc nie wiem dlaczego do tej pory nikt po prostu nie zwróci uwagi na zwykle luki logiczne, bo na prawne się zwraca, i owszem, ale wszystko grzęźnie w terminach... czyli w administracji, a to jest pewna zaszłość nad którą zupełnie nie panujemy.

    Takoż i umowa podpisana w sytuacji wprowadzenia w błąd głównego zainteresowanego- czyli po prostu Narodu, obywateli, jest umową nieważną :) ze skutkiem natychmiastowym o tyle o ile Naród/ Obywatele wypowiedzą poparcie- to wybory.../ ale ta metoda jest nieskuteczna/ a gdzie konsekwencje? Bo gdy normalny obywatel w stosunku do drugiego tak postąpi, że go normalnie oszkapi a tamten się zorientuje itd- to jest w art. dotyczącym tego tematu. Proste. A są jeszcze szkody na wielką skalę, są jeszcze art. mówiące o działaniu na szkodę państwa i obywateli... Są i wcale nie chodzi o klęski żywiołowe.

    A na żywo jako żywo nikt o tym wszystkim nie ma zielonego pojęcia, bo albo jest zastraszony albo normalnie nie ma czasu, ostatnia grupa to osoby nie rozumiejące tekstu, który czytają, z natury lub z założenia / mam wrażenie, że to właśnie Ci którzy wybierają rządy/ /ci którzy nie rozumieją tekstu/ :)

    Pozdrawiam
  • @Anderson
    Insygnia władzy Narodu, są też narzędziami i nie służą tylko do pukania w podłogę. Pana rolnicze narzędzia są potrzebne w innej dziedzinie. Pozdrawiam:)
  • @goodness
    ?! Wprawia mnie Pan/Pani w niekończący się zachwyt nad swoją wiarą w insygnia służące do pukania w podłogę! Równie serdecznie. Zasyłam ukłony. :)
  • @Anderson
    Zaklęty krąg. Zobacz, że we własnym sosie nie jesteśmy się wstanie dogadać i jesteśmy rozgrywani. Dbają o to. Gdyby usunąć te przeszkody można, by w tej chwili postawić, pod grabie ze 30%, to za mało. Zmiażdżą nas. Zostaje dywersja. Sabotaż to nie wiem. Bo to jak z tymi niemieckimi czołgami obwieszonymi cywilami. Strzelać, czy nie strzelać?

    Insygnia władzy Narodu, toć to te grabie i brona.

    Prace nad zwiększeniem tych 30% ugrzęzły raczej w martwym punkcie.
    To, że czerń wyjdzie po katastrofie, jaka to pociecha?

    P.S
    Tu jeszcze trzeba zrobić zastrzeżenie, że przywódcy tego 30% to nasi i wiedzą co robią. Ma ktoś jakąś gwarancje?
  • @Torin
    A widzi Pan:
    "Insygnia władzy Narodu, toć to te grabie i brona."

    Insygnia Władzy Narodu każdy z nas pojmuje inaczej i w tym problem! Ja być może nie potrafię tego sformułować pojęciowo ale przynajmniej skonstruuję taką tezę: że zapisy, niektóre, prawne i konstytucyjne są na tyle nieklarowne lub "gumowe", że można je sobie interpretować i interpretować, a interpretować. W tym być może tkwi przynajmniej milionowa część błędu systemu :)
  • @oskar20
    Mogę powiedzieć tak: wreszcie o tych sprawach zaczyna się mówić. Dzięki za link.

    Pozdrawiam
  • Kilka uwag
    Co prawda obiecałem więcej nie komentować na Twoim blogu, ale ...
    Wolałbym abyśmy doszli do jakiegoś konsensusu, gdyż teoretycznie chodzi nam o to samo. Zakładam, że prawda sama się broni i nie należy jej upiększać.
    Mam na myśli wyłącznie fragment o społecznej gospodarce rynkowej:
    1. To się w Niemczech skończyło wraz z odejściem Erharda (koniec lat 60-tych), więc wskazywanie na ustawę z 1976 roku jako elementu (i to głównego) tego systemu trudno zaakceptować.
    2. Piszesz: "w wielu przypadkach państwo odchodzi od określania płacy minimalnej na rzecz określania dysproporcji płac pomiędzy pracodawcami i pracobiorcami". Nie przeczę temu, ale nie znam takich przypadków. Czy można prosić o przykłady i źródła?
    3. Jak wiesz, propozycja używania określenia "klastry produktowe” pochodzi od Andrzeja Madeja. Termin ten zaczął się pojawiać w literaturze (nie wiem na pewno, czy nie ma innego źródła - np,: http://www.eedri.pl/pdf/106.pdf). Jednak najczęściej na wskazanie dziedziny (na przykład klaster produktów ceramicznych). Nie ryzykowałbym więc określenia "często". Pomysł ten nie wynikł także ze studiowania rozwiązań dalekowschodnich - pomimo że istnieje tu zbieżność.
    4. Przeniesienie momentu sprzedaży komponentów do chwili sprzedania produktu końcowego jest tylko pomysłem na integrację i nie rości sobie prawa do bycia jej istotą.
  • @nikander,@oskar20
    Media księdza Rydzyka to jedyne rozsądne i wolne media w Polsce.
    Pani Barys snuje opowieści w bardzo interesujący sposób.
    http://www.radiomaryja.pl/audycje.php?id=27000
  • @Jerzy Wawro
    1. Każdy ma prawo uważać co było okrętem flagowym społecznej gospodarki rynkowej. Dla mnie jest to ustawa Mitbestimmungsgezetz. Dla ciebie moze być co innego. Kwestia rozłożenia akcentów.
    2. Krajem, który długo dyskutował tw kwestie była Dania, Ostatecznie zdecydowano się nie określać "państwowej" płacy minimalnej a oddaną ją do uzgodnień w przedsiębiorstwach. Dało to praktycznie taki sam efekt. Proszę zauważyć że w Danii oficjalnie nie określa się płacy minimalnej
    3.Ja piszę o "związkach gospodarczych o integracji produktowej". Czasem w nawiasie dodaję "klastry". Pracuję nad tym aby słowo klaster wyrugować ze swojego języka. Nie chcę aby było to kojarzone z "oficjalnym nurtem". Mam do tego prawo.
    4. Dla mnie (i nie muszę nikogo pytać o zdanie) koncepcja mocnej integracji zasadza się na przeniesieniu momentu sprzedaży kosztów wszystkich kooperantów na moment sprzedaży produktu końcowego. Inaczej nie byłbym oryginalny.

    Poglądy mecenas Borys bardzo sobie cenię. http://kolekcjonersurowcow.wordpress.com/2011/08/18/wideo-apokalipsa-ekonomiczna-w-2012-roku/
    Pozdrawiam
  • @nikander
    ad 1.
    Drugi Pelc :-(
    Masz prawo uważać nawet że Ziemia jest płaska.
    Ja tylko zwracam uwagę iż Twoje uważanie nie przystoi do rzeczywistości.

    ad 2.
    Piszesz "wielu przypadkach państwo odchodzi od określania płacy minimalnej na rzecz określania dysproporcji płac pomiędzy pracodawcami i pracobiorcami". Czyli wychodzi iż państwo określa dysproporcje [dopuszczalne] płac pomiędzy pracodawcami i pracobiorcami. A to nieprawda.

    ad 3.
    Nie rozumiem tego wyjaśnienia. To znaczy że tak jak niektórzy bezwiednie mówią 'k*wa', tobie się pisze 'klaster'?
    Piszesz 'często zwane „klastrami produktowymi”'. Często przez kogo?

    ad 4.
    Oczywiście że masz prawo stosować określenia i pojęcia jakie chcesz i tworzyć z nich koncepcje jakie Ci się podobają. Ale napisz wprost, że to Twój autorski pomysł. Natomiast to co Ty robisz jest zwykłą manipulacją. Stosujesz nagminnie określenia w rodzaju "uważa się" "często", etc..., by zasugerować że jest to powszechnie znane rozwiązanie. A gdy proszę o przykłady, to okazuje się że nie potrafisz podać ani jednego (to już drugi raz).

    PS.
    Tak na marginesie - bo mnie to ani grzeje ani ziębi: z tym Opus Dei to już odjechałeś zupełnie.
  • @Jerzy Wawro
    Wymiana poglądów nie polega na tym, że mam wymienić poglądy swoje na cudze. Nikt nie zabroni mi także stosowania benchmarkingu, czyli twórczego naśladownictwa. Powtarzam twórczego a nie bezmyślnego naśladownictwa.

    Swoją drogą o klastrach to pisałeś zdecydowanie rozsądniej w czasach gdy nie zadziałała w stosunku do Ciebie zasada "kto płaci orkiestrze ten dyktuje melodię". Pisz tak jak oczekuje tego od Ciebie twój klastrowy chlebodawca.

    Wydałem dwie broszurki z dopiskiem "Projekt autorski" i mogę okazać przy okazji.
  • @nikander
    1. Nie musisz niczego okazywać. Przecież nie chodzi o to, że Twój tekst ma jakąś cechę (którą okazanie mogłoby potwierdzić), tylko wręcz przeciwnie - że tą cechę ukrywasz.
    2. Pisząc na temat klastrów staram się to robić w sposób odpowiedzialny. Stykam się z ludźmi, którzy korzystają z moich opinii. Wolałbym nie tłumaczyć się później, że to tylko moje autorskie rozwiązanie.
    3. Wiem, że kierujesz się szlachetnymi intencjami. Ale trzymanie się faktów jest podstawą każdej sensownej działalności publicznej. Opieranie się na mitach nie ma sensu. Chyba, że chcesz trafić miedzy maniaków - a tego z uwagi na naszą współpracę byś nie chciał. Tworzysz na przykład wytrwale mit, powtarzając często sentencję z Kadłubka "Rób majątek uczciwie, nie możesz to wszelkim sposobem". Z ciekawości odszukałem ten fragment: http://staropolska.pl/sredniowiecze/dziejopisarstwo/Kadlubek.html
    I okazuje się że tekst dotyczy króla nie bez przyczyny nazwanego "Szczodrym", przytoczone zdanie jest cytatem, a zaraz po nim następuje objaśnienie: "Od chorego na umyśle tymczasem niewiele różni się ten, kto pieniądze nad życie przedkłada, a nie życie nad pieniądze. "
    Dokonałeś więc "twórczego naśladownictwa". A przy okazji wprowadziłeś w błąd wiele osób (w tym mnie).

    Proszę nie traktuj tej krytyki jako ataku. Chciałbym Cię namówić do twórczej współpracy. Ale ona musi się opierać na prawdzie, a nie na mitach.
  • @Jerzy Wawro
    Jerzy, a ja namawiam Cie do robienia swojego programu autorskiego. Dużo w Tobie magistra, może nawet 200%, a za mało inżyniera. Marnujesz czas. Zobacz jak to jest po tej drugiej stronie.
  • @nikander
    Wszystko pięknie, ale mówisz Nikandr jakby językiem wyższego poziomu. Zacznij "redukować" kolejno filary. Aby dojść do prostego wyniku "upraszczaj i skracaj". Namawiam. Dojdziesz do wyniku ...w którym jest tylko...jeden filar. Jest nim Służba Polsce. To jest ten Filar, na tym wszystko stoi. Niewystarczy przyrzeczenie "władzy" i programy najpiękniejsze. A i "tak dopomóż mi Bóg". Władza musi mieć sprzężenie zwrotne i musi być próbkowana z odpowiednią częstotliwością. Zanim zostanie wybrana , musi podpisać "cyrograf" na siebie - dać gwarancję wyborcy na możliwe i skuteczne jej odwołanie.

    Tylko tyle ! .....

    Na taką władzę zagłosuje KAŻDY. Nawet "diabeł" zrobć musi coś wtedy dla Polski !!!
    Bez tego ogniwa, system się rozstraja. Strach przed utratą stołka - ma działać. Działa w każdej dziedzinie, ale niedotyczy władzy. Ot co.
  • @tfur-ja
    No cóż?, na razie szkół służby państwowej nie mamy. A szkoda.
  • @nikander ....władza:
    Zanim zostanie wybrana , musi podpisać "cyrograf" na siebie - dać gwarancję wyborcy na możliwe i skuteczne jej odwołanie.

    Tylko tyle ! .....

    ________________
    Czy umiał by Pan napisać prosty, zrozumiały, skuteczny, jedno znaczny, beż "furteczek i kruczków" etc....sposób na odwołanie siebie jako urzędujacego posła ? "Wsio-ryba" jaki,.... oby skuteczny w warunkach jakie istnieję dzisiaj ? Potrafi Pan ? Tylko tyle !!!

    Do czego, Panu "ta-szkoła"potrzebna ...? Rozumiemy się ?
  • @tfur-ja
    Jest tak. Kiedyś czytałem wspomnienia jednego z pierwszych opolskich oficerów West Point. Dla niego pierwszym zaskoczeniem było to, że słuchacze byli wręcz prowokowani do zachowań pozaprawnych. Jeśli taki "przyatakowany" nie zorientował się i nie zgłosił raportu wylatywał ze studiów. Państwowiec ma zareagować i podjąć działania. jeśli ktoś tego nie wyssał z mlekiem matki to resztę powinna zrobić tresura.

    Jest taki punkt w tym moim programie, że poseł powinien być finansowany z odpisu w deklaracji PiT wyborcy. To wyborca powinien urządzić takiemu celebrycie śmierć z głodu przy kasie. Jednak każdy inny dobry pomysł poprę.

    Pozdrawiam
  • @nikander
    Przyznam się, że spodziewałem się odpowiedzi "coś na kształt".
    Myli się Pan myśląc, że namawiam jakoby, na działania pozaprawne. Jest wprost przeciwnie. Dlatego napisałem ..."oby skuteczny w warunkach jakie istnieję dzisiaj ". Mając na myśli właśnie działanie "w prawie" - Czyli, dzisiejszego stanu prawnego. A wiec np.: umowa prawna z wyborcami + "cośtam" itp. A "państwowcy" ? Dziwny termin ? Suwerenem jest Naród Polski (tak mówi jeszcze konstytucja). no ale...
    ....wydaje się, że nie byli jakby karmieni piersią ci "państwowcy".

    Co do drugiej części... No cóż, z głodu może i by poumierali ?
    Ale, musieli by mieć raczej w miesiącu, tyle co rencista. To tak ? Wtedy zgoda na te "pit"(c).
    Pan jak gdyby chce rewolucji, ja raczej...ewolucji (od "ab owo"jak-gdyby). Nie dziwię się Panu, bo wygląda to na "masochizm" , ale jaki pożyteczny, prosty... i skuteczny. A i ..."sens niestraciłby udziału w głosowaniu" (jak mawia...G.Rossa) ...no i wyborcy oczywiście też ...
    _______________________
    Pytanie (konkretne moje) Do Pana, jednak ciągle, pozostaje otwarte. Nieprawdaż ? Proszę się niemartwić, nie tylko dla Pana, jest ono trudne...
    dla większości też i "niezrozumiałe jakby ciągle". Aż banują - z tego niezrozumienia - bywało (?).

    Z ... Bogiem
  • @tfur-ja
    Zagadnienia rzeczywiście proste nie są, a na dodatek problem w tym, ze sejm niejako musiałby podnieść się do góry za własne uszy. Tylko jakaś zaiwierucha mogłaby to sprawić. Co robi poseł jak się załapie: najpierw bierze pożyczkę na na preferowanych warunkach. Zdaje się, ze została tam zrealizowana zasada bankowości odsetkowej. Spłaca koszty kampanii wyborczej i to co pozostanie inwestuje. Pojawiają się raty czyli, powszechna u nas, sejmowa niewola kredytowa. Samo życie. Kto by głosował za jakimiś tam postulatami Nikandra. Ale...
  • @nikander
    //Co robi poseł jak się załapie// ? A, to ja wiem !

    Mówię ciągle....o Pośle Nikanderze, który się jeszcze nie załapał - jaki napisał by "cyrograf"dla wyborców swoich ?
    Ot co. Wiem nawet o jaką władzę sądowniczą itp...walczył by Poseł Nikander. Wiem nawet jakie partie wygrały by wybory. hehe.
    Tylko "cyrograf"......zrobi swoje. No dobra....odpadam !
    Ma pan licencję ...jakby co (gratis) i od zaraz. Trzeba tylko opowiedzieć na to "trudne" jedno....pytanie.

    Zagadnienia proste - są rzeczywiste.
    Pozdrawiam.
  • @tfur-ja
    No chyba dotarło. Sytuacja tak abstrakcyjna, że mnie przytkało.

    Zmieniłbym ten artykuł w konstytucji, który mówi, że "posłów nie obowiązują instrukcje wyborców" co otwarłoby drogę do wysłania Posła Nikandra do pilnowania swoich winogron lub jakichś innych baranów. Może jeszcze jakiś strój pokutny.

    W tym stanie prawnym to poseł nie może być lepszy niż przepis przewiduje. Ma chodzić trzy kroki "lewo w skos" za swoim szefem (kadrowym). Ani w lewo, ani w prawo.
  • @nikander
    http://Nathanel.nowyekran.pl/post/24474,na-cudzych-plecach-do-wladzy#comment_198392
  • @tfur-ja
    Celne, tylko, że to tałatajstwo zdążyło się solidnie okopać w konstytucji. Taki manewr można wykonać jedynie w czasie kampanii wyborczej. Dać głosy jakiejś partii aby zrobiła porządki. Inaczej "chałupy im spolić, baby im zniewolić".
    Jak usiądą w ławach to już będzie po herbacie.
  • @nikander.... 22.08.2011 22:17:33
    A o czym ja bębnię ? Właśnie o tej prostej "herbatce" przedwyborczej.
    Tylko z "cyrografem" innych nie wybierać !!!. Proste ?
    Niech partia, zadba o swoich wyborców (cyrografy) - przed wyborami. Finito .

    Masz licencję bez-terminową, pełną ...udzielaj jaj takoż innym. Konstytucja - konstytucją. A umowy, między wyborcami - umowami. nikt konstytucji nienarusza. Do cyrografów też nie zmusza - wolny wybór.
    Na kogo będzie głosował Nikandr ? Na posła bez gwarancji ? Wątpię !
  • @tfur-ja
    Nikander weźmie sobie dzień wolnego.

    http://nikander.salon24.pl/225122,art-104-czyli-jak-posel-wyborcy-dupsko-pokazal
  • @nikander
    // Nikander weźmie sobie dzień wolnego.//

    Sienieda - bo, w myśl zasady: "jak nieinteresujesz się polityką, to i tak ona interesuje się Tobą". Zawsze i na co dzień. Urlopu, ta bestyja ...nima.

    Miłego dnia.

OSTATNIE POSTY

więcej

ARCHIWUM POSTÓW

PnWtŚrCzPtSoNd
  12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930